w niej m.in. szyldy i skrzynki pocztowe, wagi listowe, przybory do pisania, kałamarze, kasetki na znaczki pocztowe, kufry, sekretarzyki podróżne itp. Wśród zabytków tej grupy można wyróżnić: zegar dyliżansowy w srebrnej kopercie i skórzanym etui z 1. ćw. XVIII w., podróżny mosiężny piórnik z kałamarzem z XVIII w., fragmenty kamiennego słupa dystansowego poczty saskiej ustawionego w Zgorzelcu w 1725 r., szyld stacji pocztowej w Słonimiu z czasów panowania ostatniego króla polskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz pierwszą polską automatyczną skrzynkę pocztową tzw. Syrenę z ok. 1924 r.

Konne pojazdy pocztowe to przede wszystkim dwa oryginalne dyliżanse z końca XIX w. do przewozu 9 i 23 pasażerów oraz furgon pocztowy z 1925 r., wzbudzające żywe zainteresowanie u osób zwiedzających Muzeum.Mundury pocztowe z XIX–XXI w. i związane z nimi akcesoria, jak np. emblematy pocztowe, trąbki pocztyliońskie czy torby listonoszy, stanowią następną grupę muzealiów. Należą do niej m.in.: frak urzędnika pocztowego Królestwa Polskiego z ok.1816 r., nakrycia głowy pruskich, austriackich i rosyjskich pocztylionów z XIX w. oraz pierwszy w niepodległej Polsce mundur pocztowy z 1923 r. Sztandary tworzą kolekcję 66

chorągwi kół miejscowych związków zawodowych pracowników polskiej poczty, telegrafów i telefonów z lat 1919–1996.Przedstawiają one, obok godła państwowego i motywów religijnych, symbole pocztowo-telekomunikacyjne. Przedwojenne sztandary uniknęły zniszczenia w czasie II wojny światowej dzięki staraniom wielu osób, które ukrywały je, narażając się na represje ze strony okupanta. Najstarszymi zabytkami tej grupy są: sztandar Towarzystwa Pocztowców w Tczewie z 1919 r. oraz sztandar Związku Pracowników Poczty, Telegrafu i Telefonu w Krakowie z 1920 r. Ikonografia w Dziale Pocztowym jest reprezentowana przez malarstwo, grafikę i ekslibrisy o tematyce pocztowej, telekomunikacyjnej i filatelistycznej.

Ważnym źródłem historycznym o dużej wartości poznawczej są drzeworyty zamieszczane jako ilustracje w XIX-wiecznych czasopismach.Przedstawiają one sceny rodzajowe związane z pisaniem i przesyłaniem listów, podróżowaniem dyliżansem oraz porozumiewaniem się za pomocą nowo wynalezionego telegrafu i telefonu.

Spośród rozmaitych eksponatów ikonograficznych na wyróżnienie zasługują: obraz olejny Hansa Tägera Poczta wozowa w Jagniątkowie z 1890 r., drzeworyt Edwarda Gorazdowskiego wg rysunku Alfreda Wierusz-Kowalskiego Stacja pocztowa na prowincji z 1875 r., projekty polskich mundurów pocztowych z 1919 r., a także ekslibris Juliana Bohdanowicza, wykonany przez Konstantego Sopoćkę w 1934 r.Medale, plakiety oraz odznaki polskie i zagraniczne, wydawane z okazji filatelistycznych, jak również pocztowych wystaw i rocznic jubileuszowych, stanowią dość jednolitą grupę muzealiów. Warte uwagi są zwłaszcza prace wybitnych artystów medalierów, m.in. Bronisława Chromego, Edwarda Gorola, Zbigniewa Stasika, Józefa Stasińskiego, Stanisławy Wątróbskiej.

Najstarszy medal filatelistyczny w zbiorach Muzeum pochodzi ze Wszechpolskiej Wystawy Filatelistycznej w Warszawie w 1928 r.