Historia Poczty Polskiej 

Wystawa ukazuje  rozwój urządzeń pocztowych na ziemiach polskich od utworzenia w 1558 r. Poczty Polskiej do reaktywowania państwowego przedsiębiorstwa „Polska Poczta, Telegraf i Telefon” po II wojnie światowej.  Szczególnie bogato  została udokumentowana poczta  XIX wieku.

Na wystawie można zobaczyć mundury pocztowe od XVI do XX w., trąbki i zegarki pocztyliońskie, zegar dyliżansowy, listy i wagi listowe, piórniki i kałamarze podróżne, a ponadto  inne liczne eksponaty oraz archiwalia, w tym dokumenty świadczące o udziale pocztowców w powstaniu listopadowym i styczniowym. Malowniczy obraz życia dawnej poczty przedstawiają ryciny i oleje ze scenami rodzajowymi  związanymi z przesyłaniem listów i podróżowaniem.

Szyldy i skrzynki pocztowe

Na wystawie są prezentowane polskie i zagraniczne szyldy i skrzynki pocztowe od  2. pol. XVIII w. do końca XX w. Wśród nich jest najstarszy zachowany polski szyld pocztowy pochodzący ze stacji przeprzegowej w Słonimiu z czasów panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. W ekspozycji znajduą się również szyldy i skrzynki  z zaboru rosyjskiego, pruskiego i austriackiego oraz  z międzywojnia,  w tym rosyjska skrzynka przemalowana na polską  w 1918 r., a także pierwsza automatyczna polska skrzynka na listy Syrena  z 1924 r. Szczególne miejsce zajmują skrzynki pocztowe z powstania warszawskiego.

Polskie znaczki pocztowe

Ekspozycja  stanowi przegląd polskich znaczków pocztowych. Zbudowana w układzie chronologicznym jest systematycznie powiększana o aktualne emisje Poczty Polskiej. Otwiera ją pierwszy polski znaczek pocztowy, tzw. „Polska 1”, wydany w 1860 r. przez autonomiczne władze Królestwa Polskiego. Następne emisje to polskie znaczki pocztowe, które weszły do użytku  w niepodległej Polsce 27 stycznia 1919 r. i za wyjątkiem okresu II wojny światowej są wydawane do dzisiaj. Drukowane różnymi  technikami, na papierze lub jedwabiu, swoją tematyką propagują wiedzę z różnych dziedzin życia człowieka.

Konne pojazdy pocztowe

W ekspozycji, obok akcesoriów związanych z dawnymi środkami transportu pocztowego, można zobaczyć dwa konne pojazdy pocztowe: dwukabinowy dyliżans z XIX w., mieszczacy 23 pasażerów i dwie osoby obsługi oraz furgon do przewożenia listów i paczek z 1925 r. Wystawę wzbogaca angielska litografia przedstawiająca scenę związaną z podróżowaniem dyliżansem i pocztową  mapę komunikacyjną Europy z 1856 r.

Telegraf i telefon 

Wystawę otwiera model telegrafu optycznego zainstalowanego  w 1830 r. na linii Warszawa – Modlin. Rozwinięciem ekspozycji jest zbiór urządzeń teletechnicznych, głównie aparatów telegraficznych i telefonicznych. Obok telegrafów  Morse’a, Hughesa, Baudota i Wheatstona, wynalezionych w XIX w., są także dalekopisy wprowadzone do użytku w  koncu XX w.

W kolekcji telefonów zwracają uwagę ścienne i biurkowe telefony    z rozdzielonym mikrofonem i słuchawką produkcji szwedzkiej i amerykańskiej z przełomu XIX i  XX w., np. telefon biurkowy Ericssona produkcji rosyjskiej z 1898 r. oraz aparat telefoniczny polskiej konstrukcji z 1928 r.

Radio i telewizja

Wystawa stanowi przegląd zgromadzonych w Muzeum aparatów radiowych  i telewizyjnych używanych w Polsce od 1929 r. Wśród nich wyróżnia się prototyp telewizora z 1947 r. oraz polskie radioodbiorniki detektorowe, tzw. detefony produkowane w latach 1930 – 1931, a także pierwsze po wojnie radia polskiej konstrukcji typu „Pionier” z 1948 r.